F Sınıfı Yangınlar Nelerdir? Bir Gecenin Hatırası
Kayseri’deki küçük, sıcak odamda geceyi geçirirken, pencerenin dışında rüzgarın sesini duyabiliyorum. Her şey sessiz, karanlık. Ama içimdeki yangın, gün geçtikçe büyüyor. İşte bir yangın, “F sınıfı” dedikleri türden… Bir yangın, nasıl büyür? Bir gün, tam da bu soruyu kendime sordum. Ama ne yazık ki, her yangının sonunda kaybolan bir şeyler vardır: umut, hayal kırıklığı, belki de son bir umut ışığı…
Daha önce hiç anlamadım, gerçekten… “F sınıfı yangınlar” nedir? Sonra, bir gün o yangınla karşılaştım.
Bir Gecede Büyüyen Yangın
Bütün hafta boyunca, arkadaşım Mert’le bir plan yapıyorduk. Mert, üniversiteden en yakın arkadaşım, hayatımın en renkli insanıydı. Her şey çok basitti, bir film gecesi yapacaktık. Benim favorim olan eski siyah beyaz bir film vardı, oysa Mert kesinlikle “Yeni teknoloji, patlayan yerli filmler” diyordu. “Hadi, ne olur ya?” dedim, ama Mert, her zaman olduğu gibi gülerek, “Tamam, ne yapalım, senin film olsun, ama sen bana popcorn alırsın!” diye bağırdı. O an, Mert’in sözleri bana biraz garip gelse de, onunla vakit geçirmek ne kadar güzel olurdu diye düşündüm.
Saat 8’e doğru eve geldik, çantalarımızı attık, bir içecek açtık ve hazırlığa başladık. Her şey normal, her şey yolundaydı. Ama 9’a geldiğinde, hayatımda hiç beklemediğim bir şey oldu. Bir telefon geldi. Babam aradı. “Yine, ne oldu?” diye sormadım, çünkü babamın sesi, her zamanki neşesinden çok farklıydı.
“Evde yangın çıktı, hemen gel!” dedi, o kadar sakin bir şekilde ki, bir an anlamadım. Bu kadar hızlı… Ve birden, her şey durdu. O anda Mert’in sesini bile duyamadım. Sadece kulaklarımda yankı yapan sesler vardı.
“Hemen geliyorum” diyerek telefonu kapattım. Mert gözlerimi gördü. O an yüzümdeki o donuk ifadeyi, şaşkınlığı fark etti. “Ne oldu?” dedi, ama ben sadece “Evde yangın çıktı” dedim ve koşarak evden çıktım.
Yangınla Yüzleşmek
Kayseri’de bir yaz gecesi, her şey sıcak ve ağır gelir. Sokak lambalarının ışıkları bile daha parlak görünür, ne bileyim, her şey bir şekilde fazla… O an, her şey bana fazla gelmişti. Yangın… Evim, hayatım, her şeyim… Ama bu yangın, fiziksel değil. F sınıfı bir yangın! Belki de bazen yangınlar, dışarıda değil, içeride olur.
Evime vardığımda, camlar kırılmıştı. Hava kararmıştı ama sanki içimdeki her şey aydınlanmıştı. Bir yandan yangın söndürüldü, ama bir diğer yandan, kalbimdeki bir parça yanıyordu. Her şeyin olduğu gibi, orada da bir düzen vardı: Her şey yolundaydı, ama yine de her şey yanlış gibiydi.
Yangın, çok farklı bir şeydi. Başlangıçta hiç fark etmedik, belki de hiç fark edemeyecektik. Yangın, F sınıfıydı. Ne fazla büyüdü, ne de hemen bitti. Ama içimdeki yangının sonu, bir çözüm bulmakla bitmemeliydi. F sınıfı yangınlar, adeta her an içimde başlayabilen, ama dışarıya yansıması zor olan türlerdi.
Bir Şeyler Kaybolur, Bir Şeyler Kalır
Yangın, yavaşça söndü. Ama o geceyi hatırladıkça, her şeyin geriye kalan kısmını düşünüyorum. Bir yangınla yüzleşmek, bazen içerideki o sıcak duyguyu hissederek, soğuyabilmeyi öğrenmektir. Ama sonradan fark ettim: Belki de F sınıfı yangınlar, kalbin en derinlerinde bir yerlerde gizli kalır. Sonra, bir an gelir ve o yangın başlar.
İçimde kaybolan bir şeyler vardı. Hayal kırıklığı, öfke, belki de biraz yalnızlık. Ama sonrasında, bu hislerin beni neden rahatsız ettiğini düşündüm. Yangınlar bitmez, çünkü onlar sadece bir parçasıdır. Yaşadığımız anlar, yaşadığımız duygular, bir yerde biter. Ama içimdeki “F sınıfı yangın” belki de o anda, o kısa anlarda kendini gösteriyor. Onları hissedebilmek, dışarıya yansımadan içimdeki sıcaklığı, insanları anlayabilmeyi sağlıyor.
Mert’le olan geceyi sonlandırdık. O an, her şeyin sonunda bir umut kaldı. Gerçekten de yangınlar var, her yerde. Ama bazen, yangınları söndürmekle kalmak, onları anlamak da gerekir. F sınıfı yangınlar, her zaman hızla büyümeyen, ama içindeki duygunun gücünü taşıyan türlerdir. Bu yaz gecesi, kaybolan şeylerin ardında, belki de her şeyin en önemlisi kalıyordu: Duygularım.
Sonunda, yatarken gözlerim kapalı, sadece bir düşünce vardı aklımda: “F sınıfı yangınlar nelerdir?” Belki de, onlara her zaman daha fazla dikkat etmeliyim. O gece, bir yangının, sadece yangın olmadığını öğrendim.